อยากย้อนศร

อยู่ดีดีก็เกิดอยากจะทำตัวขวางโลกขึ้นมา สาเหตุคือคนถามกันมากเหลือเกินตอนช่วงที่เราหยุดไปเที่ยวหัวหิน ถามว่า..ไปทำไม ไม่เบื่อเหรอ ไปแต่หัวหิน หรือไม่ก็อุทานเสียงดังปานเหยียบขี้หมาว่า..หัวหินอีกแล้วววว ไม่เว้นแม้กระทั่งคนที่ไปด้วยกันยังถามว่า เก่ง..ไม่เบื่อเหรอมาแต่หัวหิน เปลี่ยนที่มั่งสิ(ก็เมิงชวนกรูมาหัวหินเองนะ)

ในระหว่างที่รู้สึกรำคาญใจ ก็คิดทบทวนไปด้วยว่า..ทำไม

คำตอบมีอยู่สองประเภท ประเภทแรกขึ้นอยู่กับตัวเอง ประเภทที่สองขึ้นอยู่กับคนอื่น

ในขณะที่หนังสือสารคดีประเภทท่องเที่ยว อยู่ในช่วงฮิตติดลมบน ใครๆพากันนิยมชมชอบเขาหรือเธอผู้มีใจกล้าเด็ดเดี่ยว สะพายเป้ขึ้นบ่า ออกท่องไปในโลกกว้างอย่างไม่หยี่ระสิ่งใดใด แล้วก็กลับมาเขียนหนังสือ เล่าเรื่องการเดินทาง การพบเจอ เน้นย้ำถึงสิ่งที่คนอ่านจะไม่มีวันได้เจอถ้าเอาแต่ทำงานซ้ำซากจำเจทุกวัน ตบท้ายด้วยการสนับสนุนให้ทุกทุกคนออกเดินทาง
...ออกเดินทางเพื่อค้นหาตัวเอง

บางครั้งเราก็รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องสนุก และท้าทายอย่างที่เขาบอก แต่บางครั้งคนหัวดื้ออย่างเรากลับรู้สึกเหมือนกำลังถูกชี้นำ โดยคนบางคน ...คนที่เราเองก็ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นคนอย่างไร

จากประสบการณ์ของเรา การค้นหาตัวเอง คือการค้นพบความรู้สึกที่แน่นอนและมั่นคงในจิตใจ การเดินทางจึงเหมือนเป็นแค่องค์ประกอบหนึ่งเท่านั้น สิ่งแวดล้อมใหม่มันดึงดูดเราได้ง่ายกว่า เหมือนกับเพลงใหม่ ของเล่นใหม่ กระเป๋าใบใหม่ และผู้คนแปลกหน้า ทำให้เราต้องมีสมาธิกับทุกขณะ ทุกสิ่งที่เราไม่เคยเจอและสัมผัสมันสร้างความตื่นเต้น จนทำให้เราลืมชีิวิตประจำวัน ลืมงาน ลืมเรื่องกลุ้มใจ หรือลืมหน้าใครบางคน

เอ...บางทีคนที่ถามเราว่า ไม่เบื่อเหรอไปแต่ที่เดิมๆ อาจกำลังต้องการลืมบางสิ่งอยู่ก็เป็นได้

ในความหมายของการเดินทาง สำหรับเรามันมีคำว่า..พักผ่อน..พ่วงติดไปด้วยเสมอ ดังนั้นถ้าถามว่า เบื่อไหม..ไปแต่หัวหิน เราก็จะตอบว่าไม่เบื่อหรอก ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับมุมมอง หากการไปที่เดิมเิดิมมันหมายถึง พบเจอแต่สิ่งคุ้นเคยเหมือนครั้งที่ผ่านมา เราว่ามันก็ดี ไม่ต้องกลัวหลงทาง ไม่ต้องใช้ความคิด เรื่อยๆ สบายๆ ...ในวันพักผ่อน

ไปหัวหินที่เดิม แต่เปลียนคนร่วมเดินทาง เปลี่ยนรถ เปลี่ยนที่นอน ยังมีปัจจัยอีกตั้งหลายอย่าง ที่ทำให้การเดินทางไปเที่ยวที่เดิมเดิมไม่น่าเบื่อ

แค่ไปเที่ยวแล้วสนุก มันก็น่าจะคุ้มแล้วที่ได้ก้าวเท้าออกจากบ้าน...