มึง...คนไทยรึเปล่า

ท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าวในเดือนเมษายน อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 39องศา
แต่ความร้อนของแสงแดดใกล้เคียงกับเตาเผา
กูผ่านมันมาได้ด้วยการอ่านหนังสือ เหมือนก่อนหน้าหมีจะจำศีล ต้องไปไล่จับปลากิน
กูออกไปไล่จับหนังสือที่งานสัปดาห์หนังสือ ซื้อสะสมไว้อ่านตลอดเวลาที่จำศีลอยู่ในร้านราดหน้า
เดือนนี้นอกจากอากาศร้อนที่สามารถทำให้กูรู้สึกไม่สบายได้
องศาความร้อนของพวกเสื้อแดงก็ทำให้กูรู้สึกไม่สบายใจ เบื่อนักการเมืองนายทุน
เบื่อคนโง่ที่สร้างความปั่นป่วนให้กับประเทศชาติ เพียงเพราะเงิน
ในขณะเดียวกันมันก็ทำให้กูรู้ว่า คนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงินมีเยอะมากจนน่าใจหาย

ภาพทางโทรทัศน์ฉายให้เห็นกลุ่มเสื้อแดงทะลักล้นเข้าไปในโรงแรมที่มีการประชุมอาเซี่ยนซัมมิท
บางคนยกตีนตบ บางคนทำหน้าตาโกรธเหมือนอยากจะฆ่าใคร หลายคนเดินยิ้มดีใจที่เห็นกล้องกำลังถ่ายทอด
ซูสองนิ้วสู้ตายแสดงความน่ารัก บางคนยืนเก๊กท่าแต่ในตาว่างเปล่า
และบางคนเดินโบกธงชาติ ธงชาติไทยที่มีสามสี แสดงถึง.ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
ทันใดนั้นกูโกรธ อารมณ์เสีย หงุดหงิดงี่เง่า ที่เห็นพวกมันโบกธงไปมาโดยไม่รู้สึกอะไร
กูรู้ว่าพวกเรามีความคิดเห็นแตกต่าง กูไม่รู้ว่าพวกมึงรับจ้างมาเดินหรือมาด้วยความเต็มใจ
แต่กูรู้ว่าธงชาติไม่เหมาะที่จะอยู่ในมือมึงเลย เพราะกูไม่รู้สึกถึงความรักในชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
ของพวกมึงเลยสักนิด ..ไม่เลยสักนิด
ตอนนี้กูเบื่อและอารมณ์เสียเวลามีคนถามว่ากูอยู่ฝ่ายใคร
..นี่กูต้องเลือกข้างแล้วเหรอ ที่นี่ประเทศไทย หรือเกาหลีใต้วะ แค่ปัญหาสามชายแดนภาคใต้ยังไม่พอใช่มั๊ย
ไม่ถามกูเลยล่ะว่ากูอยากให้ใครตาย..แม่งงงงง
แต่คำตอบคือ กูไม่ได้อยู่ฝ่ายไหน กูแค่เกลียดมัน ไอ้หน้าเหลี่ยม
มึงทำให้บ้านกูต้องทะเลาะกันเพราะสีแดง สีเหลือง กูเกลียดมึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เฮ้อ..อ เหนื่อย

นี่จริงจริงแล้วตั้งใจจะมาคุยเรื่องหนังสือ ไหงมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้หว่า สงสัยอากาศจะร้อนจัด

Judy's hot collection