หยุดครับ.หยุด
วันลอยกระทงปีนี้กรูขอปิดร้านหนึ่งวัน เนื่องจากเหนื่อยเหลือเกิน
ขอย้ำ..เหนื่อยมากกกกก
อันเนื่องมาจากร้านข้าง.ข้างต้องหยุดเตรียมตัวแต่งลูกสาวเป็นเวลา 4 วัน
ร้านราดหน้าจึงมีเฮ เตรียมตัวขายดีกันใหญ่
และหลังจากที่กรู.. เจ้าของร้านที่ไม่เคยอยู่ทำงานเกินวันละ 4 ชั่วโมง
วันที่ 7 ที่ผ่านมาจึงต้องทำงานเต็มเวลาเป็นวันแรกในรอบ.......(คิดก่อน)
...4 5 6 หรือว่า 7 เดือนก็จำไม่ได้
ส่งผลให้อุ้งตีน(จิง.จิง)หมีของกรูปวดระบม ขาขยับไม่ไหว
ทรงตัวไม่ได้ในช่วงสิ้นสุดของการทำงาน
การทำงานในวันที่สองจึงดูเป็นเรื่องหนักหนาสาหัส
โชคดีที่การออกกำลังกายเป็นประจำทำให้กล้ามเนื้อคืนตัวได้ในระยะเวลาอันสั้น
นี่ถ้าเป็นคนอื่นอาจตายไปแล้วนะเนี่ยยยย
หูยยยยยยย.............
วันที่สามซื่งเป็นวันอาทิตย์ ร้านราดหน้าหยุดเป็นปรกตินิสัย
แม้วันนี้จะไม่มีใครขาย เราก็ไม่งกขายของ
เพราะเราต้องไปงานแต่งของลูกสาวร้านข้าง.ข้าง
ช่ายยยย...งานแต่งน้องกรูเอง
และนี่ก็เป็นงานแต่งครั้งที่ 5 ในชีวิตที่ต้องไป
แต่เป็นงานแต่งครั้งแรกที่อยู่ตั้งแต่ขบวนขันหมากมาจนกระทั่งส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ
สนุกสนานกับการขึ้นไปเยี่ยมเจ้าสาวในห้องที่โคตรรก
พร้อมกับมองดูผู้คนที่คุ้นเคยแต่งตัวสวยแปลกตา
งานพิธีที่ปรกติมองข้ามมิใส่ใจ วันนั้นก็นั่งจ้องตาเป็นมัน
ญาติผู้ใหญ่ที่ปรกติแค่ยิ้มทักทาย แล้วก็บ๊ายบายตอนลากลับ กรูก็ต้องยกมือไหว้แทนเจ้าภาพ
แฮ่ม...ญาติสนิทครับ ญาติสนิท
เราอยู่โยงตั้งแต่เช้าตรู่ กลับถึงบ้านเกือบๆ ค่ำ ทำให้อาการหวัดกำเริบ
..ใช่จ้ะน้องเดียร์ พี่เป็นหวัด..อีกครั้ง
กลายเป็นวิงเวียน ยืนไม่ไหว ถึงกับอ้วกแตก อ้วกแตน เอ้อ..ขอโทษ ..อาเจียน
คุณอาสุดที่รักจึงบอกให้หยุดร้าน ชิชะ..
ใครหรือจะยอมหยุดในวันที่น่าจะขายดี ในวันที่ร้านข้าง.ข้างหยุดไป
กรูเข้านอนตั้งแต่สองทุ่ม ไม่รู้สลบไปหรือหลับไป เพราะก่อนนอนทรมาณมาก
แต่ก็ทำให้ตอนเช้าอาการดีขึ้น แม้จะยังเดินโซเซเล็กน้อย
วันที่ 4 วันสุดท้ายที่เรากะทำกำไรจนเป๋าตุง กลับไม่มีผู้คนสักนิด
ฮื่ม.ฮื่ม แม่งเก็บเงินไว้ซื้อกระทงกันรึไงวะ
สุดท้ายการฝืนสังขารวันนั้นก็ไม่ได้ผล กำไรอันงดงามกลับมาในวันแรกที่ร้านข้างๆเปิด
ไรว้าาา...
และวันนี้แม้ใครจะบอกว่าต้องขายดีเป็นหนักหนา กรูก็จะหยุด
พักผ่อน นอนหลับ ใช้ชีวิตในแนวราบให้ได้ 8 ชั่วโมงแบบเดียร์
นอนให้หัวข้างหลังมันแบนไปเลย...
ว่าแต่ นังบัวมันจะอิจฉาตาร้อนอีกมั๊ย? ที่พี่พูดถึงเดียร์ตั้งสองครั้งเนี่ย..เฮ้อ..
