Wednesday, August 15, 2007

Mahajanok Never Say Die


รู้จัก "มะขามป้อม สตูดิโอ" มะ
พี่หมีนั้นไม่เคยรู้จักมาก่อนจนกระทั่งได้บัตรฟรีจากท่านอาจารย์
เป็นบัตรชมละครรอบบ่ายของวันเสาร์เรื่อง
"มหาชนก Never Say Die" english version
ทั่นอาจารย์บอกว่าให้ไปดูเพื่อเป็นการเปิดหู เปิดตา รับฟังคนไทยอื่นๆ พูดภาษาอังกฤษบ้าง
แล้วเราค่อยมาคุยกันว่าชอบหรือไม่ชอบ
พี่หมีก้อออกตัวไปก่อนเลยว่า "บางทีเราอาจไม่ได้คุยกันเพราะฟังไม่รู้เรื่อง"
555 จารย์ขำจนพัดกระเพื่อม (พัดในมือแก)
มหาชนก Never Say Die เป็นละครที่เล่าผ่านพุทธชาดกผสมผสานการแสดงร่วมสมัย
มีนักแสดงหลักสองคน คือ ประดิษฐ ประสาททองและดวงใจ หิรัญศรี
รวามถึง Narrator ที่เป็นนักแสดงรับเชิญ และเปลี่ยนทุกรอบการแสดง
รอบที่พี่หมีได้ไปดูนั้น เป็นคุณภัทรสุดา อนุมานราชธน ชื่อเล่นว่า บัว แต่งตัวกิ๊บเก๋ มารับบทเป็นคนเล่าเรื่อง
เวลาในการแสดงประมาณ 1 ชั่วโมง ถือว่าพอดีไม่ขาดไม่เกินกับเนื้อเรื่องที่เครียดจนทำเอาเส้นประสาทตึง
แต่คงเป็นเพราะสถานที่แสดงตั้งอยู่ในตึกแถว 1 ห้อง ความแคบของมันทำให้เราใกล้ชิดกับนักแสดง
มากซะจนไม่กล้าหันหน้าไปทางอื่น ยิ่งเวลานักแสดงหันมาสบตาเรานะ น้องสตอเบรี่ที่ไปด้วยกันบอกว่า
มันทำให้นึกถึงเรื่อง...ผีสามบาท..แต่ววว
ใครสนใจอยากไปดูขอเชิญเข้าไปชมได้ที่ www.makhampom.net
เค้ามีละครหลายเรื่องในวาระที่ต่างๆกันปายยยจ้ะ แต่ที่น่าสนใจที่สุดเห็นจะเป็นที่พักที่เชียงใหม่
ใครสนใจอยากไปเที่ยวแบบกิน นอน อ่านหนังสือ ไม่ต้องเดินทางมาก หนาวที่จะถึงนี้เราไปแอ่วกันมะ

Monday, August 06, 2007

foot print


พุธที่ผ่านมาพาอาม่าไปไหว้พระที่แม่กลอง
ระหว่างที่เดินเล่นอยู่ริมถนนในสวนของญาติผู้หนึ่งปรากฏรอยตีนหมาเป็นแนวยาว
...ชอบมากก
ชอบขนาดที่ครั้งหนึ่งเคยคิดจะให้หมามาเดินพื้นหน้าร้าน ตอนที่ทำร้านใหม่ๆ
...เพื่อฝากรอยตีน
ถนนเส้นนี้ สร้างมาแล้วกว่า 20 ปี หมาตัวที่ฝากรอยตีนนี้ คงไม่อยู่แล้ว
แต่รอยตีนนี้จะยังคงอยู่ไปอีกหลายสิบปี จนกว่าถนนเส้นนี้จะผุพัง
หรืออาจจะกลายเป็นซากฟอสซิล ที่เอาไหว้ให้ผู้คนในอนาคตได้ศึกษาว่า
ครั้งหนึ่งเราเคยมีสัตว์สี่เท้า ที่น่ารักน่าชังขนาดนี้อยู่ในโลก
แถมมันยังยอมลดตัวลงมาเป็นเพื่อนกับมนุษย์ผู้น่าชังอย่างเราๆ