ถึงเดียไม่เกี่ยวกับบัวเลย

บัวส่ง link งานของเดียร์มาให้
เด็กบ้านนอกไม่เคยพบเคยเห็น e-mag มาก่อน ปรกติวิสัยคือเสียเงินซื้อ
..ชอบมากกกกก
เท่จัง เหมือนถือหนังสืออยู่ในมือจิงๆ
อ่านจบแล้วพี่ก็เลยอยากตอบคำถามของหน้า 3
..แต่ไม่กล้า
เลยเข้ามาอัพในบลอคตัวเอง
..จะตอบละน้า

"เมื่อนึกถึง By Your Side คุณนึกถึงอะไร"
ตอบ..นึกถึงเดีย (ฮิ้วววววว โห่ตัวเอง)
จิงจิงนะ พี่หมีไม่โกหกเพราะทั้งเล่มนอกจากน้อง"ใจ"แล้ว
อ่านไรก็ไม่เข้าหัว
..โง่อ่ะ
แต่ของรางวัลน่าสนใจมากเลย
ไม่รู้ว่าพี่ บอกอ จะอนุโลมให้ตอบในบลอคตัวเองได้ป่าวเนี่ย
ขอบคุณก๊าบบบบบ

ฝนตกทำมาย หมีไม่ทันตั้งตัว

อาทิตย์ที่ผ่านมาไม่ต้องเป็นแฟนรายการพยากรณ์อากาศพวกเราก็สามารถตรัสรู้ได้ว่ามีเหตุการณ์ผิดปรกติเกิดขึ้นกับลมกับฟ้า
..พายุฤดูร้อนจากจีนมันพัดมา
เค้าว่างั้น หมีอย่างตรูได้แต่พยักหน้ารับรู้ เพราะเมื่อวานอากาศยังร้อนนรกแตกอยู่เลย
คุยกับบัว มันก็บอกว่าฝนตกแถวบ้านแรงมาก แถมมีฟ้าร้องคำราม
..ตรูก็พยักหน้าเข้าใจ
แต่พอวันพฤหัสที่ผ่านมา ฟ้าดำทะมึนลอยละล่องมาหน้าร้านราดหน้า แถวๆวัดพุธซอย1
เสียงผู้คนร่ำร้องให้เก็บเสื้อผ้าที่ตากไว้ ลมพัดกรรโชกแรงหอบเอาฝุ่นคลุ้งไปทั่วซอย(ฟังดูแถวร้านบ้านนอกจัง) แล้วฟ้าก็ผ่า..เปรี้ยงงงง!! จนจูดี้ตกใจวิ่งวุ่นไปทั้งร้าน
ตามประสาเจ้าของร้านที่ดี ข้าเจ้าจึงเดินลงมาบอกให้ทุกคนเตรียมตัวรับสถานการณ์ได้แก่
..ปิดฝาหม้อ
..คลุมผ้าพลาสติก
..เลื่อนหลังคารองน้ำฝน และบลาาาาาาาาาา
กระหยิ่มยิ้มย่องเดินขึ้นบ้าน ด้วยนึกว่าตัวเองช่างเตรียมตัวพร้อมเสียนี่กระไร

15 นาทีผ่านไป...เริ่มต้นด้วยเสียงกรีดร้องของพี่คิด
น้ำท่วมมมมม!!!!!!!!!!!
ภาพที่เห็นตอนลงมาชั้นล่างแล้วทำเอาตรูงงงวยไปพักนึง
..ใครย้ายน้ำตกมาไว้ที่ร้านกูวะ
แต่พอสมองทำงานทันตาเห็นแล้วถึงได้รู้ว่า รางน้ำมันระบายไม่ทันจึงเกิดอาการล้นเป็นน้ำตก
และเหมือนงานเลี้ยงเพิ่งเริ่มต้น ทุกคนเพิ่งรู้สึกตัว ต่างคนต่างเปิดฝาท่อเพื่อเช็คระดับน้ำ
..แต่ไม่ทันเสียแล้ว
น้ำมันเอ่อขึ้น เอ่อขึ้น พร้อมๆกับเสียงลูกน้องของกูตะโกนลั่นร้านว่า ล้นแล้ว ล้นแล้ว
..เออ! กูรู้แล้ว
เมื่อรู้ว่าทำอันใดไม่ได้แล้ว จึงสั่งการให้ทุกคนถอดปลั๊กเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกชนิดและย้ายของที่เปียกน้ำได้ขึ้นโต๊ะ
..ของอย่างแรกคือ อีนังจูดี้(T_T) อีหมาเกะกะ

หลังจากอารมณ์เซ็งที่เกิดจากน้ำท่วมร้านอย่างไม่คาดคิดเปลี่ยนมันก็เปลี่ยนเป็นครื้นเครงเฮฮาเมื่อทุกคนใส่รองเท้าบู๊ตและพากันกวาดน้ำด้วยความสนุกสนาน พร้อมกับหมีเจ้าเล่ห์อย่างกูพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส
..ล้างร้านซะเลยดีก่า

1ชั่วโมงผ่านไป
ฝนหยุดตก ร้านแห้ง ขาวสะอาด ทุกคนเปียกปอน แต่อากาศชื้นๆในเวลาใกล้ปิดร้านทำให้ทุกคนมีความสุข อย่างน้อยคืนนี้ไม่ต้องร้อนนรกแตกอีกแล้ว
..คงเหลือแต่หมีบ้า ร่ำร้องตามลุงช่าง ให้แกมาทุบท่อเพื่อสร้างใหม่ให้ใหญ่กว่าเดิม
..เอาแบบคนลงไปเดินได้เลยลุง ตรูบอกลุงไปว่างั้น

1วันผ่านไป
หลังจากคิดค่าแรงจนปวดหัวลุงช่างกลับมาบอกว่า อย่าทุบเลยงานมันใหญ่ต้องหยุดร้านหลายวัน ล้างท่อเถอะเดี๋ยวลุงทำให้ ทำบ่อยๆเลย น้ำเสียงแบบเอาใจมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
และถึงแม้ว่าภาพน้ำตกหลังร้านจะยังตามหลอกหลอนตรูอยู่ แต่พอผ่านไปหนึ่งวัน อาการอยากแก้ปัญหาแบบให้แตกหักกันไปข้างหนึ่ง มันก็ค่อยๆหายไป
หลงเหลือไว้แต่อารมณ์ "ก็มิได้นำพา" จึงพยักหน้าตกลงกับลุงไป
เพราะอย่างน้อยทุบท่อ กับล้างท่อ ราคาที่ต้องจ่ายก็ต่างกันโขล่ะวะ อิอิ

หมีเหนื่อยแล้วนะ

หลายอาทิตย์ที่ผ่านมาไม่สามารถลากตัวเองมาอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ได้
เพราะอากาศร้อนสุดสุด
และราดหน้ากับข้าวมันไก่ก็ขายดีสุดสุดเช่นกัน(ฮิ้ววววว)
อยากอัพบล๊อก อยากอัพบล๊อก ในใจมันร่ำร้องเช่นนั้น และยิ่งรู้สึกผิดเมื่อผองเพื่อนต่างก็เข้ามาปฎิบัติหน้าที่กันเรียบร้อยคนละหนึ่งบทความ
เอาวะ..ถ่างลูกกะตาเขียนสักประโยคละกัน แล้วก็ได้ออกมาแค่
...อากาศร้อนเกินไปเนอะ....ทำให้อีบัวเข้ามาโวยวายในคอมเม้นท์ไปหนึ่งยก
ดังนั้นวันนี้จึงตั้งหน้ามาสรุปความรู้สึกของพี่หมีที่ผ่านมาในรอบเดือนนี้ให้ฟังละกัน

....เรื่องที่แย่ที่สุดในรอบเดือนนี้ก็คือ อาการจิตตกที่เกิดเป็นประจำ
และท๊อปปิคของครั้งนี้คือ กูรู้สึกว่าพึ่งคนอื่นมากเกินไปโดยที่ตัวเองไม่รู้
พึ่งเค้าจนเป็นความเคยชิน
พึ่งเค้าจนเป็นเรื่องที่ต้องได้ ถ้าเค้าไม่ทำถือว่าละทิ้งหน้าที่
พึ่งเค้าจนวันนึงเค้าเอ่ยออกมาว่า ทำไมเค้าต้องมาทำให้ด้วย(ฟระ)
หลังคำพูดนั้น รู้สึกโกรธเค้ามาก
..แต่ในคืนนั้นรู้สึกโกรธตัวเองมากกว่า
โกรธที่รู้สึกว่าเค้าก็เสียใจที่พูดออกมา
โกรธที่รู้สึกโกรธในสิ่งที่ควรจะอภัย
และตอนนี้โกรธที่ปล่อยให้เรื่องนี้มันผ่านพ้นไปโดยไม่ได้จัดการอะไรสักอย่างและพูดคุยกันให้เหมือนปรกติ
...หลังจากเหตุการนี้ มันทำให้ตรูมองโลกเปลี่ยนไปอีกนิด
ทุกคนไม่ได้ดีไปหมดเหมือนอย่างที่เคยเป็น
มองเห็นบางคนที่ใจดีกับเราเพื่อหวังผลประโยชน์
และกับคนที่สนิทกัน ก็เกิดช่องไฟขึ้นในความสัมพันธ์ ช่องไฟเล็กๆนั้นเขียนไว้ว่า บางทีคนนี้อาจไม่ได้สนิทกับเราอย่างที่เคยคิด
มันเกิดอารมณ์อยากเก็บตัวอยู่ในกระดอง
เป็นความเอาแต่ใจตัวเอง ที่ไม่อยากเผชิญหน้ากับความเจ็บปวด ที่สร้างขึ้นเองคนเดียวในหัว

...นั่นหล่ะ 1 เดือนที่ผ่านมา
แต่อารมณ์หมีก็ขึ้นลงเป็นปรกติ
เป็นอารมณ์ที่เรียกว่า..สมหมี... เหมือนที่เคยคุยกับบัว
ดังนั้นตอนนี้
หมีอารมณ์ดีแล้ว พร้อมจะยิ้มให้ทุกคนอีกครั้ง พลังชีวิตยังเหลืออีกเยอะ

หมี is back

อากาศมันร้อนเกินไปเนอะ..