ประสา..คนคิดนาน

ว่าจะซื้อกล้อง...
ว่าจะ...มาประมาณ4-5 เดือน ก็ยังไม่มีวี่แววว่าไอ้หมีบ้าตัวนี้จะกำเงินออกไปซื้อกล้องสักที

ตามประสาคนคิดนาน จะซื้ออะไรสักอย่างต้องคิดแล้วคิดอีก แล้วก็คิดแล้วคิดอีก ดูจนแน่ใจ เช็คทุกรายละเอียดและคุณภาพที่ต้องรู้ เปรียบเทียบระหว่างยี่ห้อ สี รุ่น ราคา จากนั้นค่อยไปเดินตลาดสำรวจของจริง ลองจับ ลูบคลำจนหนำใจแล้ว
...ก็ยังไม่ซื้อ
ซึ่งกระบวนการทั้งหมดที่ว่ามากินเวลาประมาณ 3 เดือน หึ.หึ
...ก็บอกแล้วว่าคิดนาน

ครั้งนี้ว่าจะซื้อกล้องใหม่ เพราะตัวเก่าใกล้แก่เจียนพัง วันดีคืนดีแม่เจ้าประคุณไม่ยอมทำงานขึ้นมาดื้อ.ดื้อ ต้องทุบตี งัดแงะกันเล็กน้อยถึงจะยอมทำงาน ประจวบเหมาะกับวันหนึ่งไปเดินลั๊ลลาอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าคนเดียว สายตาดันไปประสานเข้ากับสาวสวยอยู่ในตู้โชว์ เป็นกล้อง Leica ราคาพอเหมาะ สามารถหาซื้อมาเป็นเจ้าของได้ เราเลยเริ่มฝันถึงและวางแผนในอนาคตตั้งแต่วันนั้น
....สักวันกรูต้องมี Leica เป็นของตัวเอง

ปรกติแล้วถ้าพูดถึงกล้อง Leica ในหมู่คนทั่วไปที่ไม่ได้เล่นกล้องแล้ว น้อยคนนักที่จะรู้จัก Leica เพราะราคาที่แสนแพงมหาโหดประมาณว่า รุ่นท๊อปตัวนึงของ Leica บวกเลนส์สักหนึ่งตัว ก็สามารถซื้อรถเก๋งคันเล็กได้สบายๆ ดังนั้นจึงทำให้มันไม่เป็นที่นิยมและรู้จักกันนัก แต่ถ้าพูดถึง Leica กับคนบ้ากล้องแล้ว คงเหมือนพูดถึง Benz BMW กับนักเลงรถ
ไม่มีปัญญาหาซื้อ แค่ได้พูดถึงก็น้ำลายสอ....
คำถามคือ..แล้วLeica มันเจ๋งตรงไหน

ก็มันเจ๋งอ่ะ...(หลับตายกนิ้วโป้งสองนิ้วประสานกันตรงหน้าอก)
จะให้พูดถึงตรงไหนก่อนดี รู้สึกเหมือนกำลังจะวิจารณ์สาวสวยไฮโซลูกผู้ดี แถมยังฉลาด...เฮ้อ คนอะไรจะเพียบพร้อม

Leica เป็นกล้องที่ขึ้นชื่อเรื่องความทนทานและเป็นผู้นำด้านการผลิตเลนส์ที่มีคุณภาพมานาน และยังคงครองความเป็นอันดับหนึ่งอยู่จนทุกวันนี้ หากใครเคยอ่านนิตยสาร National Geographic ฉบับเก่าเต่าล้านปีจะเห็นช่างภาพส่วนใหญ่ถือกล้องLeica ซึ่งจุดเด่นของLeica คือ ตัวบอดี้และเลนส์จะเล็กในรูปทรงคลาสสิคซึ่งเป็นสีเงินซะส่วนใหญ่ ระยะซูมของเลนส์มุมกว้างก็จะกว้างมากเป็นพิเศษ..ที่สำคัญคือสีของขอบภาพไม่เคยเพี้ยน
........คุณสมบัติแค่นี้ยังเป็นแค่น้ำจิ้ม

เหตุผลสำคัญสำหรับการเลือกซื้อกล้องสำหรับเราคือ..
1.ต้องมีระบบแมนนวลที่ปรับด้วยมือได้ทั้งหมดเสมือนSLR ธรรมดาตัวหนึ่ง
2.ต้องตัวเล็กพกพาไปไหนมาไหนไม่เกะกะ
ถ้าว่ากันตามโจทย์ มีกล้องหลุดเข้าโผด้วยกันสองยี่ห้อ คือ Cannon และLeica จุดเด่นของCannon คือราคาที่สมเหตุสมผลและคุณสมบัติที่พอรับได้ คือ...ถ้าเปรียบเทียบกับLeica ไม่ว่ากล้องรุ่นไหนมันก็จะอยู่ในระดับที่แค่พอรับได้ -__-" สิ่งเดียวที่ทำให้Leicaไม่ชนะอย่างขาดลอยคือราคาที่มากกว่ากล้องยี่ห้ออื่นเท่าตัว
...เอ่อ เท่าครึ่งด้วยมั๊ง
เงินก้อนนั้นมันพอจะซื่อ DSLR ดีดีได้สักตัวเลยนะ แต่เราก็ไม่ได้อยากได้ DSLR นี่หว่า แต่..แต่
มีคำค้านมากมายเต็มไปหมด เหมือนประหนึ่งไม่มั่นใจว่าตัวเองคู่ควร T^T ในระหว่างความสับสนนั้นเองอีหมีบัวก็ได้ไปเบอร์ลิน เมืองหลวงของประเทศที่ผลิตกล้องอภิมหาแพงนี้ ดังนั้นความหวังริบหรี่ที่จะได้กล้องในราคาที่ถูกกว่าจึงลอยมากับลมหนาวของเยอรมัน
"บัว..พี่ฝากซื้อกล้องนะ"

นั่นคือการตัดสินใจวัดดวงว่า...ถ้าราคาถูก หมีดำก็จะได้Leica สมใจ แต่ถ้าไม่.....

ระหว่างที่รอบัวอยู่นั้น ก็คิดถึงกล้องตัวแรกที่ใช้เรียนเมื่อหลาย.หลายปีก่อน(นานมากจำไม่ได้ว่ากี่ปี) Nikon FM2 เลนส์ 35-105 SLRตัวแรกที่สุดรักสุดหวงไม่ยอมให้ใครยืมไม่ว่าหน้าไหน ขนาดแฟนเก่าเอานิ้วมาจิ้มหน้าเลนส์เป็นรอยนิ้วมือยังโดนด่าจนร้องไห้ เอามันออกมาขัดถูไปก็คิดถึงความหลังครั้งเก่าไป ยิ่งได้แนบตาเข้ากับ view finder รับรู้ถึงน้ำหนักของตัวกล้องและเลนส์ เสียงชัตเตอร์และเสียงเลื่อนฟิล์มสำหรับเฟรมถัดไป ...ยิ่งรู้สึกถึงความสนุกสนานของการถ่ายภาพ
การมองภาพผ่าน View finder กับจอ LCD มันต่างกันขนาดนั้นเชียวล่ะ
...คิดถึง SLR จัง
เอ..หรือเราจะซื้อ DSLR ดีวะ หมีบ้าเริ่มลังเลอีกครั้ง

ถึงตอนนี้นังบัวก็กลับมาแล้ว ...ด้วยมือเปล่า เพราะ Leicaที่นั่นกับ Leicaที่นี่ ราคามันไม่ต่างกันเลย แถมแพงกว่าด้วยซ้ำ การตัดสินใจวัดดวงของเราจึงใช้ไม่ได้ผล สุดท้ายก็เหลือแค่รอเวลา ...เวลาที่จะทำใจให้จ่ายเงินก้อนใหญ่ได้

นี่จึงเป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญไม่ต่างกับการเลือกคนรู้ใจ และไม่ต้องสงสัยเลยว่า ถ้าได้กล้องตัวนี้มาคงต้องหวงมากแน่ๆ 55555