บางครั้งการหาที่มาที่ไปของเรื่องบางเรื่อง มันก็ไม่ง่าย
สามเดือนที่ผ่านมา ถ้าจะต้องคุยกับใครสักคน คงหนีไม่พ้นเรื่องญี่ปุ่น
แสดงอาการอยากไปอย่างปิดไม่มิด
แต่ตอนนี้เหลืออีกแค่ 4 วัน ก็จะได้เดินทางกันจริงๆแล้ว
แม่ง.. อยู่ๆก็ไม่อยากไปขึ้นมาซะงั้น
เกิดไรขึ้นกับกรูเนี่ย
ความสงสัยคงเริ่มจากอยู่ดีๆ สะตุ้งสะตาง(เงิน)ที่อยู่ในกระเป๋ามันก็หายไปเงียบๆ แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว
เกิดคำถามว่า..นี่กูจะต้องใช้เงินมากขนาดนี้เพื่อไปหาคำตอบ(ของชีวิต)ไกลและแพงขนาดนี้ทำไม
เออเนอะ..ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็จะบอกตัวเองว่า ก็มันอยากไปสักครั้ง(เพื่อสนองความอยาก)
แถมตอนนี้อะไรหลายๆอย่างกำลังจะเปลี่ยนแปลง (งาน)
แต่สำหรับคนที่เปลี่ยนอะไรยากอย่างกูนั้น ได้แต่บอกกับเพื่อนๆว่า ไว้จบทริปญี่ปุ่นก่อนแล้วกัน
เอ..แล้วทำไมกูต้องผลัดวันประกันพรุ่งขนาดนี้
เฮ้อ..(-o-)
เรื่องต่างๆ ไม่ว่ามันจะยาก-ง่ายสักแค่ไหน มันก็ต้องการเวลาของตัวเองเสมอ
ถึงแม้ว่าบางเรื่องแม่งจะต้องใช้เวลาชั่วชีวิต ขบคิดเท่าไหร่ก็ไม่ได้คำตอบ
ณ.ตอนนั้นหากแม้ว่าตัวกูได้พัฒนาความคิดขึ้นสักนิด มันก็คงจะคุ้มละนะ
2 comments:
เชื่อว่าพี่เก่งไปเที่ยวกลับมาจะคิดเปลี่ยนไป
เพราะการเดินทางทำให้มองโลกในมุมมองใหม่
ฮิ้วววว
โอ้ยยยยยยยยยยยยย ไอลดา แกมาคอมเม้นก่อนฉานได้ยังไงเนี่ย
พี่เก่งไปแล้วกลับมาแล้ว ได้มุมใหม่แล้วล่ะสิ เราไปไหนกันอีกดีน้า :0
Post a Comment