ญี่ปุ่นปวดกะโหลก

เวลาผ่านไป ไวเหมือนนนนโกหก
แป๊ปเดียวเหลืออีกไม่กี่เดือนก็จะถึงเดือนพฤศจิกายนแล้ว
ยังไม่ได้ทำอะไรเลย
ยังตกลงไม่ได้ว่าจะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง..ก็ยังหาแผนที่ไม่เจออ่ะ บางที่ก็หาเจอแต่อ่านไม่ออก
ยังไม่ได้วางแผนว่าจะไปเที่ยวที่ไหน ก็เลยยังไม่ได้จองโรงแรม แล้วก็เลยเถิดไปถึง
ยังไม่ได้วางแผนค่าใช้จ่าย เพราะไม่สามารถจินตนาการได้ว่าขอบเขตของการเดินทางควรจะจบลงตรงไหน
จะเป็นค่ากินเท่าไหร่ ค่านอนเท่าไหร่ ค่ารถเท่าไหร่
ฟ้ารู้ ดินรู้ แต่พี่หมีไม่รู้
ก็เลยยังไม่ได้ซื้อตั๋วเครื่องบิน เพราะกลัวขอวีซ่าไม่ผ่าน (ถ้าไม่ผ่านจะลอบเข้าเมืองทางชายแดนรัสเซีย)
ตอนนี้เลยได้แต่นั่งเช็คสภาพอากาศของเดือนพฤศจิกายนซึ่งเค้าบอกว่า 8-14องศาน่ะ
เมื่อวันก่อนก็ออกไปซื้อดิคมาอ่าน 2 เล่มฆ่าเวลา
กลับมานั่งมองดูกองหนังสือข้างเตียง แหล่งข้อมูลของการท่องเที่ยวคราวนี้มันมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
โตเกียวไม่มีขา 1 เล่ม
หนังสือนำเที่ยว 2เล่ม
แมกกาซีนที่เฉพาะเรื่องญี่ปุ่น 1เล่ม
หนังสือความรู้ทั่วไปของประเทศนี้อีก 3 เล่ม
ดิคชันนารี่สำหรับฝึกพูดกันอดตาย 2 เล่ม
ประกอบกับการหาข้อมูลในเวปไซด์อยู่เนืองๆ ทั้ง สารพัดjapan
นึกๆดู กว่าจะได้ไป อาจได้เป็นกูรูของประเทศนี้ ประมาณว่ากูรู้มากกว่ามึง ไรงี้ (-_-)
บอกกับคนที่จะไปด้วยว่า จะทำเอกสารประกอบการเที่ยวซัก 1 เล่ม เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจไม่ให้เคว้งคว้าง
ที่ยังไม่ได้บอกคือ อยากจะแนบเอกสารเล่มนี่ไปกับคำขอวีซ่าด้วย
ก็บางที..บางทีอ่ะนะ..สถานทูตมันอาจเห็นใจเรา เห็นความพยายาม ซึ้งในความตั้งใจ(T_T)
หรือบางทีมันอาจจะกลัวเราไปเลย เพราะคิดว่าเราบ้า ไปแล้วอาจไม่ยอมกลับ
เฮ้อ.หนักอกหนักใจ
อ้ะ..เดี๋ยวนี้ซิทอัพนับเลขเป็นภาษาญี่ปุ่นด้วยนะ
...หึ...
เอ้า...นังบัวจำไว้ประโยคหากิน
-โฌะคุเซ็นฌุโอะ คุดะไซ-
....ขอเหล้าเรียกน้ำย่อยหน่อย(ดิ)