Monday, March 19, 2007

เบื้องหลังร้านราดหน้า

เฮ้ออ..เห้อออ
หลังจากจบโปรโมรชั่นซื้อแล้วแถม 1 ห่อ ความวุ่นวายที่เหมือนกับฝันไปก็จบลง
ยอดขายที่หวังว่าจะดีขึ้นหลังจากจัดโปรโมรชั่น ก็ไม่ได้กระดิกไปไหน มันยังคงสม่ำเสมอ เหมือนความน้ำเน่าของพี่หมี
แต่ถามตัวเองว่า เสียแรงเปล่า? ก็ต้องตอบว่า...ไม่
เพราะจุดประสงค์ที่ทำ(มิใช่ความหวัง) เพียงเพื่อให้คนหลงใหลในรูปรสของไก่ทอดมากขึ้น ก็เท่านั้น
และมันก็ได้ผล(อะฮ้าา)
ตอนนี้ชีวิตของตัวเองจึงกลับเข้าสู่โหมดปรกติอีกครั้ง
ว่างเปล่า ว่างงาน
อย่าเข้าใจผิด ไม่ใช่เพราะขายไม่ดี แต่เป็นเพราะลูกน้องที่เฝ้าฝันหามานาน ในที่สุดก็มีครบองค์ประชุม
เย้..เย้..เย้
วันศุกร์ที่ผ่านมาเลยได้ไปดู The Queen
ถามว่าสนุกมั๊ย? ถามว่าดีมั๊ยดีกว่านะ จะได้ตอบว่าดีมากกก
หมาน่ารักมากเลยล่ะ(>0<) ม่ายยยช่ายยย
มันเหมือนกับเรามองสิ่งเดียวกัน ในมุมอื่นบ้างน่ะ
ตลอดเวลาที่ดูมีความรู้สึกว่า ความรู้สึกของคนเรามันช่างเปราะบาง และชอบโอนเอียงไปทางคนหมู่มากอยู่เสมอ
หลังจากดูหนังจบ ก็ไปนอนตีพุงอยู่ที่สวนรถไฟ
หอบเสื่อ หมอน หนังสือ และอาหาร ประหนึ่งหมีปิคนิค
ไม่สนใจสายตาประชาชีที่มองแบบเหยีดหยามว่า เอ็งมาคนเดียวแต่ทำไมของกินมันมากมาย(อยากกินของกูล่ะสิ)
เมื่อเจอะเจอที่เหมาะก็นอนกิน แล้วก็อ่านหนังสือ ตามประสาหมีขี้เกียจจนผล๊อยหลับไป
ตื่นขึ้นครั้งแรกเพราะมีสาวสวยเดินมาบอกว่า (พี่คะข้าวติดปาก) (-_-) พี่คะแจกฟรีค่ะ
พร้อมยื่นบทสวดบูชาพระพุทธให้หนึ่งแผ่น แสนภูมิใจที่แม้กระทั่งตอนนอนยังดูธรรมมะธรรมโม
แผ่นหลังของน้องคนสวยยังไม่ทันพ้นสายตาก็หลับต่อ
ตื่นขึ้นครั้งที่สองเพราะมีเด็กหัดวิ่งมาหล่นบนท้องที่ป่องเพราะหมูปิ้ง 3 ไม้ กับข้าวไข่เจียวหมูสับ(ไข่2ฟอง)
เฟรนส์ฟรายด์ hotwings แล้วก็เป๊ปซี่หนึ่งป๋อง
ค้อนเล็กๆ แบบหมีหงุดหงิดตอนพ่อของเด็กมาขอโทษขอโพย
หลังจากนั้นก็เปลี่ยนท่านอนเล็กน้อย เพราะพุงป่องแล้วก็หลับไป
ตื่นครั้งที่สามตอนมีว่าวหล่นลงมาบนตัว
หันซ้ายหันขวา ก็เจอไอ้เด็กเปรตที่ม้วนว่าวกลับไป โดยไม่คิดที่จะขอโทษกูซักคำ
ลุกขึ้นด้วยความโมโห เด็กวิ่งหนีไปเพราะคิดว่าตัวเองแหย่หมีให้โกรธ
จากนั้นลากเสื่อ เหน็บหมอนเข้ารักแร้หมี หิ้วหนังสือและขนมที่เหลือไปนอนนู่นนนนน
ใต้ต้นไม้ที่ดูแสนสงบ ตื่นขึ้นมาครั้งสุดท้ายตอนที่มีมดมาเดินอยู่เต็มเสื่อเพราะอาหารบนเสื่อ
ฮื่ออออ คำรามด้วยความโกรธ สะบัดเสื่อทิ้งมดลงน้ำ
สายตาเหลือบไปเห็นคู่รักที่หัวเราะเราตั้งแต่ตอนว่าวหล่นบนตัว นี่พวกแกตามชั้นมาทำมัยเนี่ย
จะลักหลับหมีเหรอ ผู้หญิงก็ไม่สวย ผู้ชายก็ไม่หล่อ ฝันไปเถอะ
กลับบ้านด้วยอารมณ์เคืองนิดๆ
คอยดูเถอะ คราวหน้ากูจะเอาผงโรยมดมาด้วย(T^T)

คืนนั้นกลับร้านด้วยสีหน้าอิดโรย แล้วก็บอกลูกน้องว่า
วันนี้เหนื่อยมากเลย ไม่ได้นอนเลย ไปนอนละนะ จะเก็บร้านเรียกด้วย
และนี่ คือร้านราดหน้าที่เข้าสู่โหมดปรกติ
ขอร้านราดหน้าจงขายดี ขายดี


่

1 comment:

Anonymous said...

อยากไปด้วยยยยยยยย

พี่หมีใจร้าย รอน้องว่างแล้วค่อยไปก็ไม่ได้