Jacky in memory

บ่ายแก่ๆ วันหนึ่ง น้องสาวนาม “สตอเบอรี่” โทรมาขัดจังหวะการนอนกลางวันเพื่อถามว่า
พี่เก่ง..หมาอายุ 14 วันอาบน้ำได้รึเปล่า ในอาการมึนๆ ขี้ตามกูถามกลับไปว่า...หมาใคร?

สามเดือนก่อนหน้า ซื้มขวัญ คุณแม่ของน้องสตอเบอรี่นำความมาปรึกษาว่าอยากเลี้ยงหมาสักตัว โดยมีอิคคิวลูกชายเป็นตัวตั้งตัวตีรับปากว่าจะดูแล และเอาใจใส่น้องหมาเป็นอย่างดี หมีใหญ่ก็ให้ความเห็นไปสั้นๆว่า อย่าเลี้ยงถ้าไม่มีเวลาให้หมาจริงๆ และยังคงยืนยันคำเดิมมาตลอด ไม่ว่าซิ้มขวัญจะมาถามอีกสักกี่ครั้ง เหมือนประหนึ่งต้องการคำอนุมัติเห็นชอบจากผู้เชียวชาญด้านสุนัข…

และถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับการอนุมัติ เค้าก็ยังหามาเลี้ยงจนได้ แถมไม่ใช่หมาธรรมดา เป็นสุนัข(..สุนัข..?) พันบางแก้วแท้ พ่อแม่เคยผ่านเวทีการประกวด สนนราคาค่าตัวเคยมีถึง 5000 แต่ด้วยเศรษฐกิจตกต่ำอย่างนี้ เจ้าของสุนัขผู้ซึ่งเป็นลูกค้าอันแสนซื่อสัตย์ของร้านอาหารเราจึงบอกว่า....ให้ฟรี

และดูเหมือนคำค้านในการเลี้ยงหมาของหมีใหญ่จะมีผลอย่างยิ่ง เพราะการดำเนินการรับหมามาอุปการะในครั้งนี้นั้นเป็นไปอย่างเงียบเชียบผิดปรกติ...

จนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ในบ่ายวันนั้นดังขึ้น
พี่เก่ง..ตกลงหมาอายุ 14 วัน อาบน้ำได้รึเปล่า?
หมาใคร?...กรูยังคงถามคำเดิม
แม่รับมาเลี้ยง ลูกค้าให้มา...
เดี๋ยวพี่ไปหาที่บ้าน...
.....15 นาทีหลังจากนั้น หมีใหญ่ก็ถึงบ้านซิ้มขวัญ เร็วจนน้องสตอเบอรี่ถากถางว่า พี่เก่งนี่ว่างงานจัง..-*-

หมีปากร้ายอย่างกรูเมินคำค่อนขอดของน้องสาว ปากถามหาหมาน้อย และพบมันซุกตัวอยู่ท่ามกลางกระสอบข้าวสาร ข้างตัวมีชามข้าวสองชาม ชามแรกใส่นม ชามที่สองใส่อาหารหมา ในขณะที่มืออุ้มหมาปากก็ถามว่า เอานมอะไรให้หมากิน?
ซิ้มขวัญว่า.... นมเป๋าฮื๊อไง(หลานกรู) อายุพอๆกัน นมเด็กมีโอเมก้า 3 ด้วยนะ
กรูถอนใจด้วยความกลุ้มใจแล้วบอกว่า หมามันจะเอาโอเมก้า 3 ไปทำไรหะ..(เสียงสูง) ไปซื้อนมหมาเด็กมาเลยไป๊...
หลังจากนั้นสองชั่วโมงกรูก็กลับบ้าน มีหมาน้อยอยู่ในตะกร้า พร้อมคำสัญญิงสัญญาว่าจะอนุบาลหมาน้อยจนกว่าจะหย่านม

เย็นวันนั้น ตำนานรักหลายเศร้าของเราจึงเริ่มต้นขึ้น โดยมีจูดี้และหมาน้อยเป็นจุดศูนย์กลางของพายุ

หมาน้อยซึ่งถูกตั้งชื่อในภายหลังว่าแจ๊ค หรือแจ๊คกี้ มีลักษณะและหน้าตาเป็นบางแก้วแท้ ไม่ว่าจะเป็นสี หรือหน้าตา รวมไปถึงนิสัยส่วนตัวที่ทะนงองอาจจนจ๊ะเอ๋บอกว่า.... สายพันแท้มันเป็นอย่างนี้นี่เอง

ส่วนจูดี้นั้นเป็นหมาพันทางที่อาจจะไม่ทำให้ใครๆ หลงรักในแรกพบ แต่ด้วยนิสัยที่ว่านอนสอนง่าย บวกกับขนตางอนเช้ง เวลาที่จูดี้งอน โกรธ เซ็ง หรือทำท่าประจบใดใด ก็ทำให้ดูน่ารักได้ไม่ยาก

แต่กับแจ๊คนั้นมันแตกต่าง......หมาเด็กตัวอ้วนกลม ขนปุย หน้าตาน่ารัก(หน้าตาดีเป็นทุน) จึงแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย แค่วิ่งกระดิกหางน้อยๆมาหา ก็ทำให้เราหลงรักหัวปักหัวปำ ทั้งๆที่ปากก็บอกว่าจะรักจูดี้เพียงตัวเดียว
ในความเป็นจริง การดูแลหมาเด็กไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่แล้ว ยิ่งกับคนบ้าหมาคงไม่ต้องพูดถึง วันทั้งวันกรูจึงเฝ้าคลุกคลีอยู่กับแจ๊คจนไม่เป็นอันทำงาน ดูแลประหนึ่งลูกอ่อน ชงนมให้กินทุกชั่วโมง ผสมอาหารเม็ดนิ่มๆ เช็ดอึ เช็ดฉี่ หาหมัด นอนมองตอนมันหลับ ถ่ายรูปตอนมันน่ารัก....ออกอาการบ้าจนจูดี้ถอนหายใจ

แต่ด้วยคำปฎิญาณว่าจะรักจูดี้เพียงตัวเดียว เราจึงเอาใจใส่จูดี้ด้วยการกั้นห้องออกเป็นสองส่วนเพื่อรักษาความเป็นส่วนตัวของจูดี้

ส่วนแรกติดแอร์เป็นของจูดี้ ส่วนที่สองติดระเบียงหลังบ้านเป็นของแจ๊คกี้ ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วกรูใช้ชีวิตอยู่ในส่วนที่สองมากกว่า......

หนึ่งวันผ่านไป สองวันผ่านไป สามวันที่ผ่านไป....ยิ่งแจ๊คฉลาดมากขึ้นเท่าไหร่ เรียนรู้ที่จะประจบคนมากขึ้นเท่าไหร่ ดูเหมือนว่าเสียงถอนหายใจและเสียงขู่ของจูดี้จะดังมากขึ้นเท่านั้น
แต่ความรักความหลงมันทำให้เรามองข้ามอะไรไปได้หลายอย่าง ในช่วงเวลาที่เรากอดแจ๊คไว้นั้น

ตาขวางๆ และอารมณ์ฉุนเฉียวของจูดี้ดูจะเป็นเรื่องตลกขำขันประจำครอบครัว

เราลืมไปว่าหัวใจดวงน้อยๆของจูดี้คงถูกบีบรัดไม่น้อยไปกว่าแรงกอดของเราที่มีให้แจ๊ค

เราควรจะรู้ตัวว่าสมาชิกใหม่ในบ้าน ไม่ควรจะทำให้สมาชิกเก่าถูกละเลย

และดวงตาของหมีบ้าก็ถูกเปิดให้สว่างด้วยเสียงคำรามของจูดี้ในคืนหนึ่ง ค่ำคืนอันแสนเหน็ดเหนื่อยจากการขับรถทางไกลทำให้กรูหลับสนิท เสียงขู่ของจูดี้จึงเป็นเพียงเสียงกล่อมเบาๆ ตอนนั้นกรูไม่รู้เลยว่า เจ้าแจ๊คตัวดีได้ทำลายป้อมปราการข้ามเขตแดนมาฝั่งติดแอร์ และยึดที่นอนจูดี้เรียบร้อย ภาพที่เห็นตอนลืมตาคือจูดี้นอนอยู่บนพื้นกระดาน สายตามองไปยังไอ้แจ๊คอย่างอาฆาตแค้นที่มันมานอนหลับสบายอยู่บนเบาะของตัวเอง

วินาทีที่กรูเห็นภาพนี้ กรูรู้เลยว่าถึงเวลาต้องนำแจ๊คไปคืนเจ้าของที่แท้จริงแล้ว......

มันอาจเป็นเรื่องตลกในตอนนี้ ตอนที่เวลามันผ่านไปแล้ว แต่หลังจากที่คืนแจ๊คไปแล้วกรูกับจูดี้ยังคงใช้เวลากันอีกหลายวันกว่าทุกอย่างจะเข้าสู่สภาวะปรกติ จูดี้ยังคงมีอารมณ์ฉุนเฉียวเกรี้ยวกราด เก็บตัวเล็กน้อยรอกรูไปงอนง้อ
ส่วนกรูผู้ต้องทำใจกับการจากไปของแจ๊ค และต้องตามง้อจูดี้ก็รู้สึกแปลกๆ
แปลกใจที่ตัวเองรักแจ๊คมากกว่าที่ตัวเองคิด แปลกใจที่รู้สึกว่ากอดจูดี้แล้วยังไม่พอ ใจมันยังคงคิดถึงหมาตัวเล็ก ขนฟูนุ่ม มีกลิ่นนม.....

โอ.....ความรักในใจคนช่างเปลี่ยนแปลงง่ายดายเพียงนี้