หวัดดีปีใหม่

เฮ้ออออ..เสียงถอนหายใจอันยาวนานของพี่หมีเกิดขึ้นในทุกๆวัน
ทำไมน่ะเหรอ ก็นี่มันปีใหม่แล้วนี่นา แต่ทำไมสันดานขี้เกียจของตูมันยังคงเดิมทุกประการ
หลังจากจบทริปประจำใจ ญี่ปุ่นก็ดูเหมือนกลับไปนอนอยู่ในก้นถุงที่ชื่อว่าความฝันของตูอีกรอบ
อยากไปอี๊กกกกกกกก
และถึงแม้ว่าเหตุการจะผ่านไปนานจนเกือบโข
แต่ตูก็ยังเฝ้าบอกกับใครๆว่า ..เพิ่งกลับจากญี่ปุ่น
เช่นว่า.. ห้องรกจัง ยังไม่ทำความสะอาดอีกเหรอ
..ก็เพิ่งกลับจากญี่ปุ่นอ่ะ
เช่นนั้นทุกคำถาม จะต้องมีญี่ปุ่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ
และตอนนี้ เวลาในทุกๆวัน ก็ไหลผ่านไปอย่างรวดเร็วเมื่อต้องยุ่งอยู่กับการทำงาน
เวลาที่เหลือก็อยากจะนอน นอน และก็นอน ซึ่งไม่เดคยรู้สึกพอ
..ช่วงหนึ่งก่อนขึ้นปีใหม่แค่ไม่ก็วัน ตูถูกผีบ้าแห่งความเหงาเข้าสิง
อันเนื่องมาจากเพื่อนพ้อง คำพูดของพวกมันทำให้กูเซ็งจิตไปหลายวัน
ช่วงเวลาแห่งการกระเสือกกระสนอยู่ในความคิดงี่เง่าของตัวเองนั้น
โคตรอยากอ่านหนังสือดีดี สักเล่ม
..แต่ก็ไม่ได้อ่าน
..อยากจะเขียนจดหมายหาใครสักคน แต่ก็ไม่ได้เขียน
เอาเถอะ ถึงยังไงตอนนี้อาการเซ็งจิตมันก็ผ่านไปแล้ว
แต่งจิตแต่งใจของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง
ตั้งเป้าหมายใหม่ จะได้ไม่หลงไปไกลนัก เวลาที่มีมารมาทำให้เขว