หลายวันที่ผ่านมาที่ร้านมีเรื่องน่าตื่นเต้น อันเนื่องมาจากร้านเจ็กเส็ง(อาตูเอง) เป็นร้านที่อยู่ตรงปากซอย
ตั้งแต่ปากซอยนี้เลยเรื่อยมาจนผ่านหน้าร้านราดหน้าและข้าวมันไก่ที่สุดแสนอร่อยไปจนถึงสะพาน
จะมีรถจอดเต็มเกือบทุกวันเนื่องจากอาหารอร่อยและผู้ดีมีกะตังค์ทั้งหลายมาจอดกินกัน
แต่บางวันไม่มีที่จอด ลูกค้าบางคนแม่งก็อยากกินเหลือเกินเลยจอดปิดซอย
อันซอยนี้ก็มีทั่นนายพลไรก็ไม่รู้เป็นเจ้าของที่ บังเอิญเหลือเกินที่วันนั้นคุณทั่นกลับบ้านพอดิบพอดี
และกำลังจะเลี้ยวเข้าซอยแต่ติดรถลูกค้าที่จอดซื้ออาหารอยู่ คุณแกก็เลยลงมาด่า..ด่า..ด่า..แล้วก็ด่า..
แล้วก็เข้าบ้านไป แ_กเหล้าแล้วก็ออกมาด่าใหม่
เย็นนั้นลูกน้องบ้านเจ็กเส็งก็เล่าให้ตูฟังด้วยความตื่นเต้น แต่ไม่มีใครคิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีก
และพวกเราคิดกันแล้วว่าจะต้องทำป้ายมาติดว่าห้ามจอดรถขวางซอย เพราะเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นแล้ว2-3 ครั้ง
วันรุ่งขึ้น พอตูเปิดร้านก็มาคนคาบข่าวมาบอกว่า มีรถหอบเทศกิจเต็มคันรถ แล้วก็มาด้อมๆ มองๆ หน้าบ้านตูกับบ้านเจ็กเส็ง
แล้วก็บอกว่าต้องรื้อนั่นนี่ ต้องย้ายเข้าไปขายในบ้าน(ตอนนี้ตูตั้งเคาท์เตอร์หน้าฟุตบาทแต่ที่เป็นของเอกชนไม่ใช่รัฐบาล ฉะนั้นไม่ผิด และนานมาแล้วเทศกิจก็เคยมาตรวจแล้วแต่ไม่ว่าอะไร) ต้องตีเส้นขาวแดงห้ามจอดไปจนถึงสะพาน
อืมมม..คิดหนักแล้วตู
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นฝีมือของใคร ทั่นนายพลที่โคตรใหญ่นั่นคงรำคาญ
และอยากจะปิดร้านพวกเราเต็มที่ เจ็กเส็งจึงไปซื้อ Black leble มาหนึ่งขวด
แล้วก็เข้าไปขอโทษและนั่นนี่ ทั่นนายพลที่แสนหย่ายก็บอกว่า
"ชั้นนะไม่อยากจะเอาเรื่องพวกเธอหรอก(แต่แม่งลงมาด่า..ด่า..แล้วก็ด่า) แต่พวกเธอทำคนอื่นเค้าเดือดร้อน
ชั้นก็เตือนพวกเธอตั้งหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่เห็นพวกเธอทำอะไรสักอย่าง(ไม่เห็นเอา black เข้ามาให้เลย)
ชั้นเป็นคนแจ้งเทศกิจเอง(ไม่ต้องบอกก็รู้) แล้วก็เร่งให้พวกนั้นประสานงานกับตำรวจด้วย
ถ้าชั้นบอกให้เค้าตีเส้นขาวแดงล่ะก็ เค้าก็ต้องทำ(เห็นมั๊ยว่าทั่นหย่ายแค่ไหน)"
เย็นวันนั้นเทศกิจก็มาและก็บอกว่า เค้าไม่ได้อยากจะมาเอาเรื่องพวกเราเลย เพราะเค้าก็รู้ว่าพวกเราก็เป็นคนทำมาหากิน
ไม่ได้ทำผิดอะไร แต่ทางทั่นเร่งมา และบอกให้ประสานงานกับตำรวจ เจ็กเส็งจึงบอกว่าเราเข้าไปขอโทษทั่นแล้ว
และทั่นก็ไม่ได้ว่าอะไร (ออกจะยิ้มๆ ตอนเห็นblack) เทศกิจก็บอกว่าก็ดีแล้ว เค้าจะได้กลับ....ตึ่ง..ตึ้ง..ตึ๊ง..
รู้สึกเหมือนหมดเรื่องหมดราวไปได้สักอาทิตย์
วันนี้หลังจากกลับมาจากไปเรียน และกินผักในร้านพิซซ่ากับหลินฮุ่ย ลูกน้องก็บอกว่า มีตำรวจมาเดินแจกใบสั่ง
ตั้งแต่สะพานมาจนถึงหน้าร้าน แต่พอดีเด็กในร้านเห็นเลยรีบบอกลูกค้า ด้วยความตกใจ ไอ้ลูกค้าก็วางตังไว้ร้อยนึง
แล้วก็วิ่งถือจานที่มีอาหารเต็มไปสองใบ แล้วก็หายจ้อยยยย
สรุปผลกำไรประจำวันนี้
1. ค่าอาหารสองจาน =50 บาท
2.ค่าน้ำหนึ่งแก้ว =10 บาท
3.ค่าจานสองใบ =66 บาท
รวมเป็นเงิน =126 บาท
ได้รับเงิน =100 บาท
ขาดทุน =26 บาท
ลูกค้าเสียความรู้สึก =นับไม่ได้
พนักงานเสียความรู้สึก =นับไม่ถ้วน
ตำรวจได้กำไร= ไม่รู้
ตั้งแต่ปากซอยนี้เลยเรื่อยมาจนผ่านหน้าร้านราดหน้าและข้าวมันไก่ที่สุดแสนอร่อยไปจนถึงสะพาน
จะมีรถจอดเต็มเกือบทุกวันเนื่องจากอาหารอร่อยและผู้ดีมีกะตังค์ทั้งหลายมาจอดกินกัน
แต่บางวันไม่มีที่จอด ลูกค้าบางคนแม่งก็อยากกินเหลือเกินเลยจอดปิดซอย
อันซอยนี้ก็มีทั่นนายพลไรก็ไม่รู้เป็นเจ้าของที่ บังเอิญเหลือเกินที่วันนั้นคุณทั่นกลับบ้านพอดิบพอดี
และกำลังจะเลี้ยวเข้าซอยแต่ติดรถลูกค้าที่จอดซื้ออาหารอยู่ คุณแกก็เลยลงมาด่า..ด่า..ด่า..แล้วก็ด่า..
แล้วก็เข้าบ้านไป แ_กเหล้าแล้วก็ออกมาด่าใหม่
เย็นนั้นลูกน้องบ้านเจ็กเส็งก็เล่าให้ตูฟังด้วยความตื่นเต้น แต่ไม่มีใครคิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีก
และพวกเราคิดกันแล้วว่าจะต้องทำป้ายมาติดว่าห้ามจอดรถขวางซอย เพราะเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นแล้ว2-3 ครั้ง
วันรุ่งขึ้น พอตูเปิดร้านก็มาคนคาบข่าวมาบอกว่า มีรถหอบเทศกิจเต็มคันรถ แล้วก็มาด้อมๆ มองๆ หน้าบ้านตูกับบ้านเจ็กเส็ง
แล้วก็บอกว่าต้องรื้อนั่นนี่ ต้องย้ายเข้าไปขายในบ้าน(ตอนนี้ตูตั้งเคาท์เตอร์หน้าฟุตบาทแต่ที่เป็นของเอกชนไม่ใช่รัฐบาล ฉะนั้นไม่ผิด และนานมาแล้วเทศกิจก็เคยมาตรวจแล้วแต่ไม่ว่าอะไร) ต้องตีเส้นขาวแดงห้ามจอดไปจนถึงสะพาน
อืมมม..คิดหนักแล้วตู
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นฝีมือของใคร ทั่นนายพลที่โคตรใหญ่นั่นคงรำคาญ
และอยากจะปิดร้านพวกเราเต็มที่ เจ็กเส็งจึงไปซื้อ Black leble มาหนึ่งขวด
แล้วก็เข้าไปขอโทษและนั่นนี่ ทั่นนายพลที่แสนหย่ายก็บอกว่า
"ชั้นนะไม่อยากจะเอาเรื่องพวกเธอหรอก(แต่แม่งลงมาด่า..ด่า..แล้วก็ด่า) แต่พวกเธอทำคนอื่นเค้าเดือดร้อน
ชั้นก็เตือนพวกเธอตั้งหลายครั้งแล้ว แต่ก็ไม่เห็นพวกเธอทำอะไรสักอย่าง(ไม่เห็นเอา black เข้ามาให้เลย)
ชั้นเป็นคนแจ้งเทศกิจเอง(ไม่ต้องบอกก็รู้) แล้วก็เร่งให้พวกนั้นประสานงานกับตำรวจด้วย
ถ้าชั้นบอกให้เค้าตีเส้นขาวแดงล่ะก็ เค้าก็ต้องทำ(เห็นมั๊ยว่าทั่นหย่ายแค่ไหน)"
เย็นวันนั้นเทศกิจก็มาและก็บอกว่า เค้าไม่ได้อยากจะมาเอาเรื่องพวกเราเลย เพราะเค้าก็รู้ว่าพวกเราก็เป็นคนทำมาหากิน
ไม่ได้ทำผิดอะไร แต่ทางทั่นเร่งมา และบอกให้ประสานงานกับตำรวจ เจ็กเส็งจึงบอกว่าเราเข้าไปขอโทษทั่นแล้ว
และทั่นก็ไม่ได้ว่าอะไร (ออกจะยิ้มๆ ตอนเห็นblack) เทศกิจก็บอกว่าก็ดีแล้ว เค้าจะได้กลับ....ตึ่ง..ตึ้ง..ตึ๊ง..
รู้สึกเหมือนหมดเรื่องหมดราวไปได้สักอาทิตย์
วันนี้หลังจากกลับมาจากไปเรียน และกินผักในร้านพิซซ่ากับหลินฮุ่ย ลูกน้องก็บอกว่า มีตำรวจมาเดินแจกใบสั่ง
ตั้งแต่สะพานมาจนถึงหน้าร้าน แต่พอดีเด็กในร้านเห็นเลยรีบบอกลูกค้า ด้วยความตกใจ ไอ้ลูกค้าก็วางตังไว้ร้อยนึง
แล้วก็วิ่งถือจานที่มีอาหารเต็มไปสองใบ แล้วก็หายจ้อยยยย
สรุปผลกำไรประจำวันนี้
1. ค่าอาหารสองจาน =50 บาท
2.ค่าน้ำหนึ่งแก้ว =10 บาท
3.ค่าจานสองใบ =66 บาท
รวมเป็นเงิน =126 บาท
ได้รับเงิน =100 บาท
ขาดทุน =26 บาท
ลูกค้าเสียความรู้สึก =นับไม่ได้
พนักงานเสียความรู้สึก =นับไม่ถ้วน
ตำรวจได้กำไร= ไม่รู้
1 comment:
ฮา
Post a Comment